Ρίτσα Μπιζόγλη: «Έχω κλάψει στο δελτίο από το Μάτι - Βάζω όμως όριο στη δική μου συγκίνηση»

Η Ρίτσα Μπιζόγλη ήταν καλεσμένη στο «Buongiorno» και μίλησε για τα 32 χρόνια παρουσίας της στον χώρο, για το εάν έγινε μέρος του συστήματος, αλλά και για τις δύσκολες στιγμές που έχει βιώσει στον αέρα… «Βρήκα νομίζω την τρύπα στο σύστημα και βγήκα απ’ τη ρωγμή! Δεν μπόρεσα να είμαι πολύ κοντά στο σύστημα, αλλά μπόρεσα και βγήκα απ’ αυτό. Να κάνω εξώφυλλο και να μιλήσω για τα προσωπικά μου κι αύριο να βγω στην τηλεόραση και να περιγράψω κάτι άλλο, το οποίο είναι και πολύ δραματικό;

Να βγάλω μια φωτογραφία σε ένα πολύ λαμπερό μέρος κι εγώ αύριο θα πω ότι οι συντάξεις δεν είναι καλές και το 18% δεν βγάζει το μήνα; Δεν είναι λίγο κόντρα; Δεν πρέπει να έχεις ένα μέτρο σε αυτό που κάνεις; Σε ένα εξώφυλλο μπορείς να συζητήσεις πώς μπορείς να τα καταφέρεις, πώς μπορείς να προχωρήσεις, αλλά να βγάλεις τη λαμπερή -αν έχεις- πλευρά της ζωής σου όταν είσαι δημοσιογράφος και μετά να βγεις και να πεις για κάτι τελείως άλλο…

Έχω μια συστολή, καλό είναι αυτό. Μας έφαγαν οι άνθρωποι χωρίς συστολή. Η συστολή είναι καλό πράγμα. Δίνει μέτρο και πειθαρχία στον άνθρωπο. Είναι κάτι απαραίτητο. Είμαι του θανάτου πειθαρχημένη. Στα άκρα δηλαδή! Η πειθαρχία είναι πάρα πολύ σπουδαίο πράγμα και τη θεωρούν κάτι λάθος. Και αυτό έχει να κάνει με τον αθλητισμό. Επειδή αγαπάω τον αθλητισμό, ξέρω τι σημαίνει πειθαρχία, σε όλα! Στον χρόνο, στο τόσο όσο. Έκανα για πολλά χρόνια αθλητισμό. Μ’ άρεσε το τρέξιμο. Γενικά, μ' αρέσει πάρα πολύ οτιδήποτε. Μαραθώνιο έχω κάνει μέχρι 10 χιλιόμετρα. Δεν μπορώ να κάνω παραπάνω. Μου αρέσουν τα όργανα, μου αρέσει να… ταλαιπωρούμαι μέσα στο γυμναστήριο.

Μου αρέσει πολύ το περπάτημα. Δηλαδή μπορώ να ξεκινήσω από δω και να πάω στη Θεσσαλονίκη και να ξαναγυρίσω ακόμα και μόνη μου, δεν έχω τέτοια θέματα. Περπατάω ατελείωτα και νομίζω ότι είναι και ψυχοθεραπεία. Ξεκινάω και όπου με βγάλει. Μπορώ να κάνω μια, μιάμιση, δύο ώρες. Βάζω ειδήσεις στα ακουστικά και πάω».

«Κανέναν δεν νοιάζει το δικό μου συναίσθημα»

Η δημοσιογράφος αναφέρθηκε και στις δύσκολες στιγμές που έχει ζήσει στον αέρα και πώς καταφέρνει να τις διαχειριστεί. «Ό,τι έχει να κάνει με τον άνθρωπο, αυτό δεν σηκώνω καθόλου. Όταν βλέπω τραγωδίες που θα μπορούσαν να μην είχαν γίνει και μπαίνω στη θέση των ανθρώπων που έχουν χάσει τους ανθρώπους τους, εκεί γίνομαι... Έχω κλάψει στο δελτίο, ναι. Στο Μάτι, βγήκα στον αέρα από κει κι όταν το έζησα και το μύρισα… Αλλά φυσικά δεν το δείχνω στον αέρα. Τι νόημα έχει; Έκλαιγα πριν από το δελτίο. Είναι πολύ βαρύ αυτό να το σηκώσει ένας άνθρωπος. Απλώς εκείνη την ώρα το ξεχνάς και λες ότι τα δικά σου συναισθήματα είναι και λίγο πολυτέλεια σε αυτή τη δουλειά!

Βάζω όριο στη δική μου συγκίνηση γιατί δεν νοιάζει κανέναν το δικό μου συναίσθημα. Δηλαδή άντε και να κλάψω. Να επιβαρύνω μια κατάσταση; Ορισμένα πράγματα είναι «φορτωμένα» από τη φύση τους. Μία είδηση είναι «φορτωμένη» έτσι κι αλλιώς, αν τη «φορτώσεις» κι εσύ παραπάνω το πνίγεις. Μαζεύεσαι, στριμώχνεσαι… Για να μην δουν τα μάτια σου γυρνάς μακριά από την κάμερα.

Αντίθετα με το γέλιο τσιμπιέμαι… Κοίτα, γκάφα θα γίνει. Κι εγώ κάνω και αρκετές, είμαι άνθρωπος της γκάφας. Τσιμπιέμαι. Αυτό είναι ένα κόλπο. Το έμαθα μόνη μου! Μας έχουν τύχει απίστευτα γεγονότα. Και ακούς και τους άλλους πίσω να γελάνε, να είναι πεσμένοι κάτω από τα γέλια. Εκεί κρατιέσει και αρχίζεις τις τσιμπιές. Αλλιώς θα πρέπει να γελάσεις και εσύ. Και άντε να εξηγήσεις ότι δεν είσαι ελέφαντος, ότι πίσω έχει μαζευτεί ο κόσμος και βλέπει την παράστασή σου».